Bij nader inzien

Plaat: Architecture & Morality
Artiest: Orchestral Manoeuvres in the Dark
Waar: Muziek Expres

Drie en een halve ster, net iets meer dan ´middelmatig´ maar niet´goed´, kreeg het album Architecture & Morality van Orchestral
Manoeuvres in the Dark van de recensent van Muziek Expres in januari 1982. Achtentwintig jaar later blijkt deze LP, die ‘voor de helft te pruimen is´, het bekendste en best verkopende werk te zijn dat OMD heeft nagelaten.

´De singel Souvenir is geen hit geworden. Dat is erg’, schreef recensent ‘Rupert. Hij vond het de enige uitschieter op het derde
album van het uit Liverpool afkomstige OMD. De plaat hinkte volgens hem te veel op twee gedachten: aan de ene kant experimenteel en aan de andere kant simpele naar de hitparade lonkende muziek. Wat dat laatste betreft is het opvallend dat de recensent een nummer gaande over het leven van Joan of Arc over het hoofd zag. Een paar weken na Ruperts stukje over Architecture & Morality stonden Andrew McCluskey en Paul Humpreys een maand lang wereldwijd op nummer één met Maid of Orleans.
Nu was het in die tijd zo dat wanneer een alternatieve band in de hitlijsten kwam, de fans van het eerste uur afhaakten. OMD zou met
luchtige popliedjes als Locomotion, So in Love en Forever Live and Die daar later ook aan meewerken.

Later want OMD maakte na de verkoopthit Architecture & Morality nog eerst het ontoegankelijke vol met radiosignalen zittende Dazzle Ships. Een plaat die destijds zowel recensenten als het publiek nauwelijks kon bekoren en pas de laatste jaren door jonge muzikanten en fans van elektronische alternatieve muziek alsnog wordt opgepikt.

De band bestaat nog steeds en in 2007 toerde OMD weer onder de naam Architecture & Morality en speelde onder andere in het Utrechtse Vredenburg het hele album. Afgelopen jaar stond OMD op Night of the Proms en daar lag de nadruk vooral op de hitsuccessen. Voor de elektronische zwaarmoedigheid van OMD, op Architecture & Morality goed te horen in songs als Navigation, The Beginning and the End en New Stone Age, bood het massale meezing muziekfestijn Night of the Proms geen podium.

Terug naar de recensie in Muziek Expres. Opvallend is dat Rupert niets meldde over de prachtige hoes van Architecture & Morality. Deze is ontworpen door grafisch vormgever Peter Saville, ook verantwoordelijk voor het artwork van Joy Division en New Order. Opvallend dat in de recensie Saville zijn naam niet voorkomt. Helemaal omdat de recensent, Rupert van Woerkom blijkt te zijn, een man die jaren later het kunstblad Hide&Chic in de markt probeerde te zetten en een groot bewonderaar van de kunststroming Dada zegt te zijn. Achteraf gezien zijn de drie en een halve ster van Rupert voor Architecture & Morality wat mager. Het Leidse Rubberen Robbie kreeg in hetzelfde nummer van Muziek Expres vier sterren. Net als Deutsch Amerikanische Freundschaft voor Gold und Liebe, Adam and the Ants met Prince Charming en Depeche Mode voor Speak & Spell. Vergeleken met deze platen had Architecture & Morality met een halve ster extra ook best een´goed´ album mogen worden. De recensent kreeg van zijn baas ongetwijfeld een ster minder want hij hoorde op kant twee van deze OMD plaat niet de wereldhit Maid of Orleans.

  • Tags